Του Hypericum perforatum ή βάλσαμο η συνέχεια 😉 …

Χρησιμοποιούμενα μέρη του φυτού είναι:

α) Επίγεια τμήματα (από τα οποία μπορούμε να φτιάξουμε: έγχυμα, βάμμα, και να το χρησιμοποιήσουμε και για πλύσεις). Τα οποία έχουν την ιδιότητα να αλαφρώσουν τη διάθεση και να ανορθώσουν το πνεύμα! 😀

Από αυτά φτιάχνεται ένα τονωτικό για την αποκατάσταση των νεύρων, ιδανικό για το άγχος και την ευερεθιστικότητα! Ιδανικό και για την εμμηνόπαυση. Πόνοι από ισχιαλγία και νευραλγία κατευνάζονται…

β) Ανθοφόρες κορυφές (από τα οποία μπορούμε να φτιάξουμε: κρέμα και έλαιο) και οι οποίες περιέχουν χρωστική ουσία στην οποία οφείλουν το χρώμα του ελαίου (κόκκινο-καφέ απόχρωση συνήθως).

Τα άνθη διαβρέχονται σε έλαιο κάρθαμου του βαφικού ή καρυδιάς ή ηλιελαίου περασμένου από ψυχρή πρέσα και αφήνοντάς το στον ήλιο για εβδομάδες… Ιδανική χρήση του ελαίου για εγκαύματα, φλεγμονές (δερματικές και μυικές αλλά και του συνδετικού ιστού) και νευραλγίες.

Προφυλάξεις: Το βότανο μπορεί να προκαλέσει δερματίτιδα αν ληφθεί εσωτερικά και μετά εκθέσετε το δέρμα στον ήλιο. Επίσης μπορεί να προκληθεί τοξική δερματίτιδα αν κορφολογείτε (μαζεύετε τα άνθη του) με υγρασία αλλά και με ηλιοφάνεια. Τέλος δε συνιστάται η χρήση του ελαίου σε πολύ ανοιχτόχρωμες επιδερμίδες κατά τη διάρκεια της μέρας και σε εποχές με έντονη ηλιοφάνεια π.χ καλοκαίρι. Δημιουργείται δυσχρωμία της επιδερμίδας λόγω των χρωστικών από τα άνθη του… 🙁

Βιβλιογραφική πηγή: Πλήρης οδηγός φαρμακευτικών βοτάνων (της εταιρείας βοτάνων/The Herb Society’s complete medicinal herbal), Penelope Ody, εκδόσεις Γιαλλελής, Αθήνα. σελ.68

Το hypericum perforatum έχει πολλές ονομασίες… Βάλσαμο, βαλσαμόχορτο, λειχηνόχορτο, σπαθόχορτο, περίκη, Αγίου Ιωάννου Προδρόμου βότανο, υπερικό (το διάτριτον).

Μπορούμε να το βρούμε στην Ελλάδα σε πληθώρα τόσο στη Μακεδονία όσο και στα νησιά μας! 🙂

Λέγεται ότι πήρε το όνομα “βότανο του Αγίου Ιωάννου πρόδρομου” από τους ιππότες του Αγίου Ιωάννου της Ιερουσαλήμ που με τη χρήση του βοτάνου θεράπευαν τις πληγές τους στις μάχες των Σταυροφοριών. Πιστευόταν επίσης πως το βάλσαμο “ξόρκιζε” το κακό πνεύμα (και για αυτό οι τότε παράφρονες υποχρεώνονταν συχνά να πίνουν το έγχυμα του…). Λόγω χρώματος (κίτρινο) συνδεόταν με την “χολερική” διάθεση και το έδιναν σε άτομα τα οποία παρουσίαζαν ίκτερο αλλά και υστερική διάθεση… Τέλος σε παλαιά βοτανολόγια αναφέρεται ως tutsan (Hypericum androsaemum – Υπερικόν το ούλον), από τη γαλλική

λέξη toutsain ή πανάκεια που τότε χρησιμοποιούταν για κακώσεις και φλεγμονές.

Ο χαρακτήρας του βοτάνου αυτού είναι: γλυκόπικρος, ψυχρός και ξηραντικός. Τα συστατικά του είναι: γλυκοσίδες, φλαβονοειδή (και ρουτίνη: πτητικά έλαια, τανίνες και ρητίνη). Οι δράσεις του είναι: στυπτικό, αναλγητικό, αντιφλεγμονώδες, κατασταλτικό και τονωτικό για την αποκατάσταση του νευρικού συστήματος.

Βιβλιογραφική πηγή: Πλήρης οδηγός φαρμακευτικών βοτάνων (της εταιρείας βοτάνων/The Herb Society’s complete medicinal herbal), Penelope Ody, εκδόσεις Γιαλλελής, Αθήνα. σελ.68